خصوصیات ودستورات اولیاء الهی پیرامون ماه رجب

توجه کنید خوب نیست انسان چند تا دعا را با هم در یک زمان بخواند، بهتر این است که فرض کنید که انسان در موقع صبح یک دعا بخواند، بین نماز ظهر و عصر یک دعا بخواند، موقع نماز مغرب و عشاء یک دعا بخواند، قبل از غروب یکى بخواند. آدم پنج خط بخواند با تدبّر بخواند، بخوانید و با تأمل بخوانید و روی مضامینش فکر کنید اینها اسماء و صفات جمالیه و جلالیۀ پروردگار است که از آن عالم، پایین آمده و از نفس معصوم بیرون آمده است برای تأثیر گذاریش بر نفس ما است و با هم خواندن اینها، مرجوح است، بلکه جدا، جدا، انسان بخواند. این تأثیرات عجیبى براى انسان دارد.

شرحی مختصر بر دعای شریف خاب الوافدون علی غیرک

« خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَیرِک وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إِلا لَک وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ إِلا بِک وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَک بَابُک مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِینَ وَ خَیرُک مَبْذُولٌ لِلطَّالِبِینَ وَ فَضْلُک مُبَاحٌ لِلسَّائِلِینَ وَ نَیلُک مُتَاحٌ لِلْآمِلِینَ وَ رِزْقُک مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاک وَ حِلْمُک مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاک عَادَتُک الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ وَ سَبِیلُک الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ اللَهمَّ فَاهْدِنِى هُدَى الْمُهْتَدِینَ وَ ارْزُقْنِى اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِینَ وَلا تَجْعَلْنِى مِنَ الْغَافِلِینَ الْمُبْعَدِینَ وَ اغْفِرْ لِى یوْمَ الدِّینِ »

یکى از دعاهایى که در ماه رجب خواندنش در هر روز وارد است، این دعاى امام صادق علیه‌السّلام است که در مفاتیح هم آمده است که حضرت این دعا را در هر روز مى‌خواندند: خابَ الوافِدونَ عَلى غَیرِک و خَسِرَ المُتُّعَرِّضونَ إلّا لَک. «خاب» یعنى خائب شد. خائب یعنى کسى که دیگر امیدى به رسیدن به مطلوب ندارد، کسى که از کاروان عقب بماند، مى‌گویند خائب است. خائب وخاسر، دو عبارتى است مضمونش نزدیک به هم است. خائب به کسى مى‌گویند که مطلبى را از دست مى‌دهد. خاسر به کسى مى‌گویند که خسران زده است، یعنى نه تنها مطلب را از دست مى‌دهد، دیگر هم به دست نمى‌آورد و نمى‌تواند به او برسد. خاب الوافدون على غیرک «تمام آن کسانى که وفود کردند، وارد شدند بر غیر تو، اینها دستشان خالى است» اینها هیچ مایۀ پُرکننده ای ندارند. چون غیر از تو پوچ است، غیر از تو عدم است، غیر از تو حُباب است. افرادى که به دنبال غیر از تو رفتند و بار خودشان را در آستانى غیر از آستان تو فرود آورند، به دنبال مقام رفتند، به دنبال مال رفتند، به دنبال کسب شهرت رفتند، به دنبال استفاده رفتند- استفاده دنیوى- تمام این افراد، اینها خائب اند. افرادى که به دنبال حتّى غیر از جنبه مادّى، حتّى به دنبال بزرگى رفتند، حتّى به دنبال امام رفتند، ولى این به دنبال امام رفتنشان، امام را در تعین و در حد دیدن و بدون توجّه به توحید به او نگاه کردن، باز این خاب الوافدون است. آن کسانى که ولایت را جداى از توحید مى‌دانند و ولایت را یک مرتبه‌اى مادون توحید مى‌دانند و به امام نه به عنوان وسیله بلکه به عنوان موضوعیت نگاه‌ مى‌کنند، باز اینها حسابشان با آن کسانى که به خود ذات پروردگار توّجه دارند و امام را وسیله براى وصول به او مى‌دانند، تفاوت مى‌کنند.