خصوصیات ودستورات اولیاء الهی پیرامون ماه رجب

على اىّ حال توصیۀ من به دوستان و به رفقا این است که اگر ممکن است هر دو شب جمعه این عمل انجام بشود یعنى هم شب جمعه‌اى که شب اوّل ماه رجب هست این عمل انجام بشود، چطور که بعضى از بزرگان هم بر این مسأله تأکید دارند و مى‌فرمایند که: انسان این اعمال را در هر دو شب انجام بدهد، کلّ عملش هم نیم ساعت بیشتر طول نمى‌کشد. انشاءاللَه رفقا و دوستان فراموش نمى‌کنند که حتماً این اعمال را انجام بدهند.

تأکید بزرگان بر روزه ماه رجب

 روزه در ماه رجب به اندازه‌اى تأکید شده که شاید مضمون بعضى از روایات به نظر انسان اغراق آمیز بیاید، در روزۀ ماه رجب؛ خیلى عجیب، امام صادق علیه‌السّلام مى‌فرماید- روایتش در همین مفاتیح هم هست- به سالم مى‌فرماید که: از ماه رجب را چقدر روزه گرفتى؟- اواخر ماه رجب بود- گفت: هنوز روزه نگرفتم. حضرت فرمودند: آن قدر ثواب از تو فوت شده است که غیر از خدا کسى نمى‌داند. یعنى چه؟ ثواب چه چیز؟ ثواب یعنى در ارتباط تو با پروردگار آن قدر مواهب الهى از تو فوت شده و برکات از تو فوت شده که ثوابش را کسى غیر از او نمى‌داند  روزه در ماه رجب بسیار مستحب است مرحوم علّامۀ طهرانی رضوان اللَه تعالی علیه می فرمودند : برای ورود در ماه رجب خوب است که انسان به هر مقداری که می تواند روزه بگیرد، البته این قضیه مربوط به ماه شعبان هم هست، منتهی در ماه رجب اهمیِّت بیشتری دارد، برای افرادی که می‌توانند هر روز را روزه بگیرند، خوب هر روز را بگیرند، اگر مزاجشان، استعدادشان، قوایشان آمادگی این را دارد خوب چه بهتر! ولی نه آن مقداری که ضعف بر آنها غلبه کند. مثلاً اگر در ایام تابستان است، اگر می بیند هفته‌ای دو روز ، روزه بگیرد کافیست، اگر بخواهد ضعف بواسطۀ طولانی بودن روز و عطش غلبه بکند که او را بیاندازد، نه این صحیح نیست! یک روز در میان، دو روز درمیان و اگر نه هفته‌ای یک مرتبه یا مانند ماه های قبل سه روز در ماه روزه بگیرد. علی کل حال هر شخص به مقدار سعه و به مقدار توانش میتواند روزه بگیرد. در روایت داریم بزرگان و اولیاء الهی، ائمه علیهم السلام، رسول خدا بخصوص اصلاً این سه ماه را پشت سر هم به هم وصل می‌کردند از ماه رجب تا ماه رمضان را از نظر روزه وصل می کردند و اگرکسی نمی تواند روزه بگیرد مستحب است که به جای آن صد مرتبه در هر روز این ذکر «سُبحانَ الإلـهِ الْجلیل، سُبْحانَ مَنْ لا ینبَغی الَّتسْبیحُ اِلا لَهُ، سُبْحانَ اْلأَعَزِّ اْلأَکرَم سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَهُوَ لَهُ اَهْلٌ» را بگوید و حتماً تأکید داشتند که رفقا و دوستانشان در ماه رجب، چنانچه موفّق به گرفتن روزه به هر اندازه شدند فَبِها و الّا حتما مداومت بر این ذکر داشته باشند. این ذکر را که بگویند ثواب همان روزه را به او می دهند.