خصوصیات ودستورات اولیاء الهی پیرامون ماه رجب

جلوگیری از مسائلی که نفس را از پیشرفت باز می دارد

باید از ورود افکار و تخیلات به ذهن خودداری کرد .خوب انسان می نشیند ، تخیلات می آید، افکار می آید از این طرف ، از آن طرف ، انسان جلویش را بگیرد و نگذارد بیاید . موانع برای حرکت را از سر راه برداشتن ، ممکن است چیزهایی باشد در منزل یا در خارج، انسان با آنها برخورد کند، آنها تولید فکر ، تولید خیال کنند برای انسان ، ذهن انسان را از خدا دور کند، آن موانع را انسان بردارد اصلاً دیگر در جلوی چشمش نبیند. اشتغال به کارهایی که انسان را از آن توجّه به پروردگار و توجّه به خود، یعنی فرو رفتن در خود، باز می دارد و پراکنده می کند و قوّه مخیله انسان را قویتر می کند و تخیل را در انسان بیشتر می کند را باید ترک نمود.

سالک باید در ماه رجب تصور کند که تازه متولد شده است

پس شرط اوّلى را که مرحوم آقا ذکر مى‌فرمودند این است که انسان قلب خود را از هر چه که تا به حال با او بوده پاک کند و اگر این کار را انجام ندهد هر چه ذکر بگوید فایده ای ندارد، هر چه توجّه کند فایده ندارد، چرا؟ چون این توجّه و ذکر توجّه صوری است، توجّه عُمقى نیست، عُمق خراب است، در او تشویش است، عُمق در او هوا و هوس است، در او تکثّرات است، در او توغّل‌ در کثرات است، فایده ندارد، فقط از یک صورت ظهور پیدا مى‌کند و به همان صورت هم ختم مى‌شود. پس بنابراین اوّلین کارى که سالک باید انجام بدهد این است که تصوّر کند در ماه رجب تازه متولّد شده است. بچّه‌اى که تازه از مادر متولّد مى‌شود، آیا دشمن دارد؟ هنوز در این دنیا کارى نکرده! دشمنی ندارد! آیا بچّه‌اى که از مادر متولّد مى‌شود کسى راجع به او حرفی می زند؟ کسى غیبتش را می کند؟ تازه  متولّد شده و نه دوستى پیدا کرده، نه دشمنى پیدا کرده، نه کسى را زده، نه به کسى بى‌احترامى کرده، نه شخصى نسبت به او بى‌احترامى کرده، هیچى! هیچ گونه ارتباطى نداشته ! انسان باید تصوّر کند که در ماه رجب متولّد شده و همچون بچّه که در قلب و در نفس او هیچ چیزى وجود ندارد. (بچّه هیچ چیز نمى‌فهمد فقط گرسنه‌اش بشود صدایش در بیاید براى شیر خوردن همین، و الّا هیچ چیز نمى‌فهمد حتّى مادرش را هم نمى‌فهمد دیگر. البتّه یک احساس خاصّى دارد امّا .... دیگر نه کینه‌اى در بچّه است، نه بُغضى در بچّه هست، نه حَسدى ، نه حسابى هیچ چىز در او نیست! )