تبيين و توضيح حقيقت علم حضوري به بيان حضرت آية اللَه حسيني طهراني

قسم سوّم علم، عبارت است از علم حضوری. در علم حضوری است كه اشتباه دیگر وجود ندارد. امكان ندارد اشتباه باشد. آیا شما الآن در این اطاق هستید یا نیستید؟ همه می‌گوییم هستیم. آقا! به چه دلیل، به چه دلیل شما می‌گوئید من در این اطاق هستم؟ می‌گوییم: خب، خودمان داریم می‌فهمیم این را دیگر؛ خودمان داریم وجودمان را حس می‌كنیم. آیا در اینكه ما داریم وجود خودمان را حس می‌كنیم، آیا باز در اینجا دیگر شك است؟ دیگر شكّی نیست. من الآن خودم را دارم حس می‌كنم. كسی به من گفته: آقا! شما در این اطاقید. تا من حرف او را قبول كنم؟ اگر هزار نفر بیایند، الآن یك به یك بیایند شهادت بدهند، بگویند: جناب آقای كذا! شما در این اطاق نیستید، هزار نفر بیایند بگویند، تأثیری در ما ندارد. اگر یك میلیون نفر بیایند بگویند: آقا! شما در این اطاق نیستید، خیال می‌كنید در این اطاقید، حالا مگر اینكه یك شخصی دارای خب یك اختلالاتی باشد دیگر و الاّ خب... . می‌گویند خودش قبول كرد. ملاّ رفت مكتب، خلاصه اینها دیدند كه نه این ملاّ ماشاءاللَه سرحال است و هر روز می‌آید، یك كاری بكنیم كه از زیرش فرار كنیم؛ این هر روز می‌آید درس و كتك و از این حرفها می‌دهد. آمدند یكی یكی بهش گفتند: آقا! مریض شدی، تب كردی، رنگت قرمز شده، زرد شده، چی‌چی شده. یك ده پانزده نفر گفتند، این كم‌كم مریض شد. این را می‌گویند ناراحتی، بیماری هیستریك، یكی‌اش این است. یكی از چیزهایش ‌كه خود باوری است؛ آدم هی باور می‌كند. یك قضیۀ خارجی را هی باور می‌كند، باور می‌كند و این علم حصولی كم‌كم موجب یك دگرگونی و دگردیسی حضوری می‌شود. یعنی می‌آید، در وجودش یك واقعیت را هی پدید می‌آورد. یك شخصی بیاید به شما بگوید كه: آقا! من در فلان مجلس بودیم، آقا! پشت سر شما حرف می‌زدند، نمی‌دانید فلان شخص چه گفت. یك چیزی به شما گفت كه اگر بگویم اصلاً تحمّل نمی‌توانید بكنید، آمده به شما یك همچنین حرفی زده، ـ حالا به دروغ‌، اصلاً دروغ است، اصلاً اصل ندارد ـ یك مرتبه رنگ قرمز، عصبانیت عجیب، هنوز تمام نكرده، بلند می‌شود. آقا! بنشین! چرا رنگت قرمز شد؟ آقا پشت سر ما یك همچنین حرفی را زدند، یك همچنین مطلبی را مطرح كردند. همین كه شخص بلند می‌شود می‌خواهند برود، می‌گوئیم: آقا! بنشین اصلاً اصلش دروغ است، یك همچنین چیزی صحّت ندارد. این چیست؟ این علم حصولی باعث به وجود آمدن یك پدیده‌ای شد در ذهن شما. اسم آن را ما می‌گذاریم: علم حضوری. یعنی وجود یك پدیده، وجود یك واقعیت در نفس، این می‌شود علم حضوری.