روایتی از موسی بن جعفر درباره گفتار رسول خدا علیهما السلام در آخرین منبر

القُرآنُ إمامُ هُدًى، لَهُ قَائِدٌ یهْدًى إلَیهِ وَ یدْعُو إلَیهِ بِالحِکمَةِ وَ المَوْعِظَةِ الحَسَنَةِ، وَلِىّ الأمْرِ بَعدَ وَلِیهِ، وَ وَارِثُ عِلْمِى وَ حُکمِى وَ سِرّى وَ عَلانِیتِى وَ مَا وَرّثَهُ النّبِیونَ مِنْ قَبْلِى، وَ أنَا وَارِثٌ وَ مُورِثٌ؛ وَ لَا تَکذِبْکمْ أنْفُسُکمْ!

«قرآن پیشواى هدایت است، از براى اوست پیشرو و رهبرى که به سوى او هدایت مى‌کند، و با حکمت و موعظه حسنه مردم را به سوى او مى‌خواند. اوست ولىّ امر بعد از ولىّ امر، و وارث علم من و حکم من و پنهان من و آشکار من و آنچه پیغمبران قبل از من به ارث گذارده‌اند، و من وارث علوم و حِکم پیامبرانم، و ارث گذارنده براى اولیا و ائمّه پس از خودم؛ پس نباید نفس‌هاى شما، شما را گول زند تا تکذیب خودتان بنمایید! (یعنى خودتان به خودتان دروغ نگویید!)»

أیهَا النّاسُ! اللَه اللَه فِى أهْلِ بَیتِى! فَإنّهُمْ أرکانُ الدّینِ، وَ مَصَابِیحُ الظّلَمِ، وَ معْدِنُ العِلمِ. عَلِىّ أخِى، وَ وَارِثِى، وَ وَزِیرِى، وَ أمِینِى، وَ القَائِمُ بَعْدِى، وَ الوَافِى بِعَهدِى عَلَى سُنّتِى، وَ یقْتُلُ عَلَى سُنّتِى، وَ أوّلُ النّاسِ إیمَانَاً، وَ آخِرُهُمْ عَهْداً بِى عِنْدَ المَوْتِ، وَ أوْسَطُهُمْ لِى لِقَاءً یوْمَ القِیامَةِ، وَ لْیبَلّغْ شَاهِدُکمْ غَائِبَکمْ! ألَا وَ مَنْ أمّ قَوْماً عُمْیاً وَ فِى الامّةِ مَنْ هُوَ أعْلَمُ مِنْهُ فَقَدْ کفَرَ.

«اى مردم! خدا را در نظر بگیرید، خدا را در نظر بگیرید درباره اهل بیت من! زیرا که آنان ستونهاى دین هستند و چراغهاى تاریکی‌ها و معدن علم. على برادر من است، و وارث من، و وزیر من، و امین من، و قائم بعد از من، و وفا کننده به عهد من‌ بر سنّت من، و بر سنّت من قتال مى‌کند، اوّلین کسى است که ایمان آورده است، و آخرین کسى است که در وقت مردن من با من تجدید عهد دارد، و میانه‌ترین آنهاست در روز قیامت براى لقاء و دیدار من، و فرض است بر حاضرین از شما که این حقایق را به غائبین برسانند.