مهر درخشان: بررسی شخصیت علمی و عرفانی ایت اللَه سید محمد محسن حسینی طهرانی

و پنهان آن و طرح شواهد متعدد از تاریخ اسلام و تشیع، منحصربه‌فرد بوده و ادلۀ عقلانیِ بسیاری در این خصوص اقامه نموده بودند؛ و اصل و اساس حرکت در راه خدا را صدق و اخلاص همراه با فهم و عقلانیت می‌دانستند و این دو بال را زمینۀ هدایت باطنی از جانب صاحب ولایت برمی‌شمردند.¹

در سیر و سلوک، سرّ اساسی موفقیت اولیای الهی را طلب فهم همراه با صفای نیت می‌دانستند.²

از برخورد احساسی با استاد سلوک، بدون پشتوانۀ منطقی و عقلانی، نهی می‌کردند و از تحت تأثیرِ حال و هوا و فضایِ معنوی استاد واقع شدن، بدون توجه به محتوا و منطق عقلانیِ وی، برحذر می‌داشتند. ارتباط با استاد را براساس محتوا می‌پذیرفتند نه بر پایۀ احساس.³

⁴⁵

برخی نظرات حِکمی و عرفانی

تبیین ابعاد وجودی انسان کامل و ولیّ الهی⁶

عینیت مقام احدیت با ذات الهی⁷

بررسی، تحلیل و نقد حرکت جوهری⁸

تبیینی دقیق از مسئله معجزه⁹ و ¹⁰

اثبات برهانی فناء عین ثابت در فناء ذاتی¹¹ و ¹² 

تبیین دقیق مسئله وحی و علم و معرفت¹³ و ¹⁴

تبیین و تقریری بدیع از قاعده لطف¹⁵ و¹⁶ 

تبیینی مفصل از بحث وصایت ظاهری و باطنی اولیای الهی¹⁷ و¹⁸ 

تبیین مسئله وظیفه سالک هنگام عدم دسترسی به ولی الهی¹⁹ و ²⁰