اشعاري از فؤاد کرماني در ستايش رسول اكرم

3

بود این دفاتر انبیا همه در نشان ظهور او *** پس از او به عترت او نگر تو در آسمان ظهور او
چه شموس لامعه هر یكی شده بینات محمّدی
مسمّط ها لعَمات عرش از آن بود كه فروغ برده ز طلعتش *** درجات كرسی از آن بود كه خضوع كرده به رفعتش
فلك و كواكب و اختران همه از ایادی قدرتش *** شب و روز آیت مهر و مه چو برند سجده به تربتش
دو ملمّع اند به روز و شب ز ملمّعات محمّدی
چو مقام غیب پیمبران بود از شهود شهود او *** احدی نیافت ز انبیاء درجات قرب و صعود او
ز وجود بهره نبرد كس مگر از مطالع جود او *** ز تعینات جهانیان چو مقدّس است وجود او
بود این وجود جهانیان ز تعینات محمدی
چو به ذات مجتمع صمد همه اوست اوّل من سجد *** ز فروغ سجده اصل او بود عبادت من عبد
متعالی آمده قلب او ز حدوث شرك و ز ما ولد *** چو عیان در آینۀ دلش احدی نیامده جز احد
صلوات حق شده مشتمل همه بر صلوات محمّدی
ز وجود خلق او چو سبق گرفت به نور منیر حق *** ز تقدّم آمده نور او به ظهور اوّل ما خلق
به طفیل او همه خلق شد ارضین و كرسی نه طبق *** چو بود مقام وجود او به وجود اول من سبق
همه كاینات حیاتشان بود التفات محمّدی
ز محلّ فرق چو ما نشد به مقام جمع وصول او *** كه نبود غیر خدا كسی به خروج او به دخول او
بلی آنكه عارف حقّ شود چه صعود او چه نزول او *** به شب عروج كه وعده شد به لقای دوست قبول او
خبر خداست به ماخلق ز مشاهدات محمّدی
چو ظهور عقل و فؤاد ما ز فروغ آیت او بود *** بركات و خیر وجود ما همه از عنایت او بود
صلوات ما به روان او ثمر هدایت او بود *** نه همین شفیع گناه ما شرف حمایت او بود