آنچه در ذیل میآید حقایق و رقایقی در خصوص عارف کبیر و راهنمایی خبیر، «مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی» رضوان اللَه علیه و کتاب شریف و بی نظیر او «مثنوی معنوی» می باشد که برگرفته ای است کوتاه از آثار حضرت علامه آیة اللَه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی و حضرت آیة اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سّرهما.
مرتب سازی:
ضرورت مطالعه مثنوی معنوی
8اگر امروز يك مرد ابله و نادانى حكم به سقوط حجّيت كلام معصوم دهد و يا زيارت جامعه كبيره را صادره از غاليان شيعه بشمارد، بر او مى شوريم و فرياد وا اسلاماه سر مى دهيم، امّا بر شيخ الفقهاء، صاحب جواهر در بحث كرّ كه حكم به خطاء و اشتباه معصوم كرده است خرده نمىگيريم و يا بر فقيهانى كه همين زيارت جامعه را از غلات شيعه بر شمرده اند، بر نمى آشوبيم، اين تضادّ و تفاوت چراست؟
عرفان الهى تنها راه معرفت حقيقت امام عليهالسّلام و وصول به ولايت
در اينجا به اين كلام قويم مرحوم آية اللَه العظمى عارف باللَه و بأمراللَه افتخار عالم تشيّع علّامه سيّد محمّد حسين طباطبائى - قدّس اللَه سرّه - مىرسيم كه فرمود: تنها راه معرفت حقيقت امام عليهالسّلام و وصول به كنه ولايتش عرفان الهى است و بس و عرفان باللَه منحصراً با سلوك و سير الى اللَه براى سالك حاصل مىگردد.
فضلاء و طلاب عزيز بايد توجّه و عنايت خود را بر روى متون اخلاقى و عرفانى و حكمى بزرگان بيشتر كنند و از درياى بیكران معارف آنها، لئالى شاهوار و جواهر ناياب مبانى معرفتى استخراج و اصطياد نمايند و از اطوار و حركات كودكانه برخى كه فقط در خور شؤون اطفال و بى مايگان است طرفى نبسته و دغدغه به خويش راه ندهند و براى رسيدن به معارف لايتناهى مكتب جعفرى هيچ حدّ و مرزى نشناسند و بر هيچ رادع و مانعى نينديشند و سعادت و فلاح ابدى خود را بر غوغاى سفيهان و تطميع دنيا باوران و تهديد زور مداران ترجيح دهند، و بدانند بزرگان و اساطين علم و درايت ما همواره در اين كتاب شريف به ديده تأمّل و دقّت مى نگريسته اند و مطالعه و تدبّر در آن را از اهمّ و اوجب واجبات علميّه و تكليفيّه خود مى شمردند.
مرحوم آية اللَه العظمى سيّد على قاضى - رضوان اللَه عليه - هشت بار اين كتاب را از اوّل تا به آخر مطالعه فرمود و هر بار مطلب جديد و فهم تازه اى از معارف آن برايش حاصل مى گرديد. او نيز به اشعار مدح ابوبكر و عمر برخورد كرده بود و از نظرش نيفتاده بود امّا وجود اين اشعار تأثيرى در شناخت و معرفت او نسبت به اين عارف بىمثال و افتخار عالم تشيّع، به وجود نياورد.