ضرورت مطالعه مثنوی معنوی

ضربه زنندگان واقعی به مکتب اهل بیت

آيا كمر أميرالمؤمنين عليه‌السّلام را اشعار و سخنان مولانا خرد كرد يا اباطيل و هزيان ‌هاى آن فقيه عالم نماى شيعى كه سقيفه بنى‌ساعده را از افتخارات‌ عالم اسلام برشمرد و آن را موجب ثبات و بقاء خلافت اسلامى دانست؟ و خلافت بنى‌اميّه را موجب عزّت و افتخار اسلام اعلام نمود؟ و واقعه عظماى غدير را يك فرع پيش پا افتاده فقهى همچون ساير فروع مختلفٌ فيها قلمداد كرد؟ كدام يك از اين دو طيف كمر على را شكستند؟!

آيا آن فقيهى كه با انكار هجوم عمر به خانه فاطمه زهراء و آتش زدن درب خانه و قتل حضرت محسن بين در و ديوار و كشته شدن دخت پيامبر موجبات خشنودى و خرسندى زعماى اهل سنّت و علماى وهابى را فراهم نمود و خدمتى كه به آنها نمود در طول هزار و چهارصد سال كسى چنين نكرد، ضربه بر فرق مولاى متّقيان وارد ساخت، يا كسانى چون مولانا و محيى الدين و امثال اينها؟!

آيا كسانى كه براى تحقّق وحدت خيالى و پوشالى، قلم بطلان بر مبانى و اصول مسلّم تشيّع مى ‌كشند و در خوش خدمتى به مرام و مذهب اهل سنّت حتّى از خود آنان جلوتر و پيش‌قدم‌تر افتاده ‌اند، مبلّغ و منادى تشيّع هستند، امّا دلاور مردان عرصه معرفت و فرهيختگان و مشعل داران وادى بهاء و عظمت و تجرّد و توحيد از خوان لايزال ولايت محروم و بى‌نصيب ‌اند؟

بحمد اللَه امروزه ديگر دغدغه وحدت و مسالمت بين دو مذهب از ميان رفته است، و با هدايا و تحفه‌ هائى كه از سوى علماء شيعه به جانب اهل سنّت هر روز و هر ساعت، روان است جاى هيچ گونه نگرانى و تشويش خاطر نمى ‌باشد، و با اين وضعيّت كه به پيش مى‌رويم نه تنها، آن آرزو و امنيّه محقّق بلكه فرسنگ ‌ها از آنان جلو افتاده‌ ايم! روزى يكى از همين فقيهان با انكار فدك و ديگرى با انكار زيارت عاشوراء و سومى با انكار زيارت ناحيه و چهارمى با انكار عصمت از امام عليه‌السّلام و پنجمى با انكار علم غيب امام عليه‌السّلام و همين‌طور هر روز برگى زرّين بر افتخارات شيعه مى ‌افزايند و آن را نزد مخالفين و جوامع علمى سر بلند و سر افراز مى ‌نمايند!!