آنچه در ذیل میآید حقایق و رقایقی در خصوص عارف کبیر و راهنمایی خبیر، «مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی» رضوان اللَه علیه و کتاب شریف و بی نظیر او «مثنوی معنوی» می باشد که برگرفته ای است کوتاه از آثار حضرت علامه آیة اللَه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی و حضرت آیة اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سّرهما.
مرتب سازی:
ضرورت مطالعه مثنوی معنوی
6اشعار عجيب و غريب مولانا درباره أميرالمؤمنين عليهالسّلام
آيا آن اشعار عجيب و غريب مولانا درباره أميرالمؤمنين عليهالسّلام حكايت از تشيّع او نمىكند؟
آيا اين شعر:
باز گو اى باز عرش خوش شكار *** تا چه ديدى اين زمان از كردگار راز بگشا اى على مرتضى *** اى پس از سوء القضاء حسن القضاء حكايت از محكوم نمودن خلافت خلفاء ثلاثه نمىكند؟
آيا احتمال تقيّه در آن شرائط و محيط نسبت به اين دُرّ بىمثال و عارف فرزانه و افتخار عالم تشيّع نمىرود؟ عجبا! چگونه است كه اگر فقيهى در بعضى از آثار در مقام تعريف و تمجيد از حكّام و سلاطين زمان تعابير و جملات غريبى را به كار ببرد باكى بر او نيست و به دستاويز مماشات و رعايت تقيّه از هر عيب و شينى منزّه و مبرّى مىشود، امّا اين شيوه براى آن ولىّ الهى و عارف باللَه در آن شرائط سخت و طاقت فرسا و محيط زيست، مجاز و قابل پذيرش نيست؟!
و آيا رعايت عدل و انصاف علمى موجب پرهيز از قضاوت عجولانه و اتّهام به اولياى الهى نمى شود، و قاعده و قانون حريم احتياط در روايات و آثار معصومين عليهمالسّلام ما را مجبور به تأمّل و توقّف در قضاوت نمى نمايد؟
سؤال و پرسش اين قلم از معترضين و مهاجمين بر مكتب و مدرسه و شخص مولانا اين است كه: آيا اشعار آن جناب در مدح خلفاء بود كه بر مكتب تشيّع ضربه وارد كرد و مردم را از گرايش به اهل بيت باز داشت يا فتواى آن فقيهى كه ده ها سال نان و نمك امام زمان ارواحنا فداه را خورده و در سال هاى آخر عمر خود با تبرئه عمر از انتساب آن تعبير ننگين و شرم آور بر رسول خدا، ساحت خليفه دوّم را از آن جنايت منزّه ساخت؟!
آيا كمر دخت پيامبر را اشعار مولانا در مدح خلفاء ثلاثه شكست يا آن تنزيه و تبرئه فقيه اهل بيت كه گفته بود و چه زشت و ناميمون سخن رانده بود كه انتساب اين عبارت: «إِنَّ الرَّجُلَ لَیهجُر. «اين مرد هزيان مىگويد.» به جناب عمر محال و غير قابل قبول است؟ و در پى اين سخن هزل و مزخرف، علماء اهل سنّت اعلام كردند كه: اكنون شيعه پس از گذشت هزار و چهارصد سال به بطلان خود و كذب افترائاتى كه بر خلفاء ثلاثه وارد مىنموده است پى برده است!!