ضرورت مطالعه مثنوی معنوی

مرحوم قاضى می ‌فرمودند: «من هشت بار كتاب مثنوى معنوى را مطالعه كردم و هر بار مطلب جديدى برايم مكشوف شد كه سابقه قبلى نداشته است.

آنچه در ذیل می‌آید حقایق و رقایقی در خصوص عارف کبیر و راهنمایی خبیر، «مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی» رضوان علیه و کتاب شریف و بی نظیر او «مثنوی معنوی» می باشد که برگرفته ای است کوتاه از آثار حضرت علامه آیة اللَه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی و حضرت آیة اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سّرهما.

ضرورت تأمل و دقت در مضامین کتاب شریف مثنوی

حضرت آیة اللَه حاج سید محمد‌محسن حسینی طهرانی ـ قدس اللَه سره این چنین می نویسند: «مطالعه ديوان بى ‌نظير و درّ ناياب مولانا جلال‌الدّين رومى بلخى- أعلى اللَه مقامه- از اوجب واجبات است براى سالكين راه خدا، و هر سالكى كه موفّق به مطالعه و دقّت و تأمّل در اين درياى موّاج معارف الهى نشده است به خسران عظيم و پشيمانى از بى‌نصيبى از نعمات و عنايات خاصّه ربّانى دچار مى‌گردد.»¹ 

عرفان مولانا متّخَذ از روح قرآن و روح نبوّت و ولايت

همچنین والد ماجد ایشان عارف کامل و سالک واصل حضرت علامه آیة اللَه حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ می فرمایند: « عرفان مولانا متّخَذ از روح قرآن و روح نبوّت و ولايت است.»²

ملای رومی از شیعیان خالص امیرالمومنین

و عارف بزرگ مرحوم آیة اللَه حاج سید علی قاضی ـ رضوان اللَه علیه ـ ملّاى رومى را عارفى‌ رفيع‌ مرتبه مي دانستند، و به اشعار وى استشهاد مى ‌نمودند، و او را از شيعيان خالص أمير المؤمنين عليه السّلام مى ‌شمردند. مرحوم قاضى قائل بودند كه: «محال است كسى به مرحله كمال برسد و حقيقت ولايت براى او مشهود نگردد.» و مي فرمودند: «وصول به توحيد فقط از ولايت است. ولايت و توحيد يك حقيقت مى‌باشند.»³