آنچه در ذیل میآید حقایق و رقایقی در خصوص عارف کبیر و راهنمایی خبیر، «مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی» رضوان اللَه علیه و کتاب شریف و بی نظیر او «مثنوی معنوی» می باشد که برگرفته ای است کوتاه از آثار حضرت علامه آیة اللَه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی و حضرت آیة اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدّس اللَه سّرهما.
ضرورت مطالعه مثنوی معنوی
10مگر فقهاء ما در طول تاريخ فقه كه با فتاوا و احكام متقابل صد و هشتاد درجه اى حكم صادر مى نمودند و هنوز نيز ادامه دارد كار خلافى كرده اند؟ آيا آن فقيهى كه با فتواى مماثل با فتواى عامّه حكمى صادر نمايد سنّى مى شود؟
اهمیت عدم اظهار نظر افراد غیر متخصص در ارتباط با کلمات عرفا
تذكّر به اين نكته بسيار ضرورى و به جا است كه هركسى بايد در حدّ تخصّص و ميزان معرفت و سعه مطالعاتش بر مسايل و قضايا قضاوت كند و پا از حريم مجاز بيرون نگذارد و موجب وهن و استخفاف شخصيّت خويش نگردد و دخالت در قضاوت را به عهده متخصّص آن فن بگذارد و از اظهار نظر بىجا پرهيز نمايد.
كسانى كه داراى موقعيّت خاص و معروفيّت ويژهاى مىباشند قطعاً رعايت اين وظيفه و تعهّد به اين تكليف در آنان مضاعف خواهد شد.
آنهائى كه از روى عدم اطّلاع و يا اعمال غرض و عناد اشعار حضرت مولانا را بر خلاف معناى صحيح و متقن خود تفسير و توجيه مىكنند بايد بدانند كه با اين كار نه از شخصيّت و موقعيّت مولانا كاسته خواهد شد كه برصلابت طريق و اتقان مبانى او مى افزايند. و حقّانيّت او را علناً به اثبات مى رسانند و مظلوميّت او را بر همگان ثابت مى نمايند و متقابلًا از اعتبار و اتقان خود در برابر اهل فضل و درايت مى كاهند، و موجب سخريّه و مضحكه اهل خرد و انديشه مى شوند و بهانه خرده گيرى و طعنه را به دست مترصّدين مى دهند و در نهايت، مكتب فقاهت را در سوئى خارج از قلمرو اتقان و متانت مى نشانند.
پس بر همه احبّه و اعزّه از سروران و فضلاء لازم است كه خود را از اين درياى موّاج معرفت بىنصيب نگردانند و خوان نعمتى را كه اين بزرگان براى ما و امثال ما گستردهاند كفران ننمايند و نعمتى را كه از همه افراد از جهت استفاده و استفاضه بدان مستحقّتر مىباشيم به دست ديگران نسپرند و خود را از آن بىبهره نسازند. إن شاء اللَه.»1 از خداوند منّان توفيق سداد و هدايت و متابعت از شاهراه مستقيم و مكتب راستين اولياى حقّ و لواداران توحيد را بالأخصّ حضرات معصومين عليهم الصّلاة و السّلام خواستارم. ﴿وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَه عَلَيهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيهِ أُنِيبُ.﴾
- . افق وحی ص ٦٦٤

