حديث امام رضا علیه السلام راجع به شرايط امام‏

بلكه امامت فضل خداست، كسى را كه بخواهد مى‌دهد و خداوند داراى فضل عظيمى است. چگونه براى آنان اختيار تعيين امام است؟ در حالى كه امام عالمى است كه براى او هيچ چيز مجهول نيست و نگهبان و حافظى است كه به هيچ وجه فتور و سستى در او پيدا نمى‌شود. معدن قُدس و طهارت است، و چشمه تقوى و زهادت، و علم و عبادت، اختصاص يافته به دعوت رسول، و نسل پاك بتول، در نَسَب او گفتگو و طعنى نيست، و هيچ ذى حسب و اعتبارى را ياراى نزديكى به مقام او نه. از بيت قريش است و از خاندان بلند مرتبه هاشم و از عترت رسول صلى اللَه عليه و آله و سلم و الرَّضا مِنَ اللَه عَزّ و جلّ. از تمام اشراف شريف‌تر و شاخه‌اى از عبد مناف. علمش پيوسته زنده و بيدار، حلمش كامل و استوار، در انجام وظائف امامت قادر و توانا است، و بر سياست عالم و دانا، پيروى او از ناحيه خدا بر همه خلق واجب آمده، و به امر خداوند عزَّ و جلَّ قائم شده، نصيحت كننده بندگان خداست، و نگهدارنده دين و آیين خدا. خداوند به انبياء و ائمه صلوات اللَه عليهم توفيقى خاصّ عنايت نموده و از خزانه علم و حكم خود چيزهایى به آنان مرحمت فرموده است كه به ديگران نداده‌، بنابراين علم آنها عالى‌تر و رفيع‌تر از علم تمام اهل زمان است. خدا مى‌فرمايد: ﴿افَمَنْ يَهْدى الَى الْحَقِّ احَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أمْ مَنْ لا يَهِدّى الّا انْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ﴾.¹ و نيز فرمايد: ﴿وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اوتِىَ خَيْراً كَثيراً﴾.² و درباره طالوت گويد: ﴿انَّ اللَه اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَه يُؤْتى مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَه واسِعٌ عَليمٌ﴾.³ و به پيمبرش صلى اللَه عليه و آله و سلم فرموده: ﴿انْزَلَ اللَه عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ و كانَ فَضْلُ اللَه عَلَيْكَ عَظيماً﴾.⁴ و درباره ائمّة از اهل بيت او و عترت او و ذرّيّه او صلوات اللَه عليهم فرموده است: ﴿امْ يَحْسُدُونَ النّاسَ عَلى ما ءاتهُمُ اللَه مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ ابْراهيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظيماً فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعيراً﴾.⁵