لزوم احترام وبزرگداشت والدین 1
لزوم احترام وبزرگداشت والدین 1
3براي پدر و مادرت، بالهاي ذلّت و خشوع خود را از روي رحمت بگستران، و پائين بياور! و بگو: بار پروردگار من! بر آن دو رحمت بفرست؛ هم چنان كه آن دو مرا در سنّ صِغر و دوران صباوت و كودكي پرورش دادند، و به سرحدّ رشد و كمال رسانيدند.
پروردگار شما داناتر است به آنچه در نفوس شما پنهان است (به نيّت‌هاي شما و افكار شما) شما اگر راه صلاح را بپيمائيد و صالح گرديد؛ پس بدانيد كه: او حتماً كساني را كه با توبه و انابه، به بارگهش رجوع كنند؛ مورد غفران خود قرار مي‌دهد.»
لطائف و ظرائف نكات در تفسير آيۀ: وَاخْفِضْ لَهُما جَنَاحَ الذُّلَّ مِنَ الرَّحْمَةِ
در اين آيات يك راه سلام را نشان مي‌دهد؛ و آن احترام و إكرام به پدر و مادر است؛ آن هم در سنّ كهولت؛ و از آن بالاتر در سنّ هرَم كه فرتوتي و بي‌تواني در اثر ضعف پيري و تسلّط لشكر مرگ تدريجي بر اندام و پيكرۀ آنها حمله‌ور شده و در نتيجۀ خسته شدن، و عدم تحملّشان در ناملايمات، و در اثر آن احياناً سخن درشت و ناروائي را از روي بي‌صبري و ناشكيبي پرتاب كردن، بي‌اختيار و يا لااقل كم اراده نموده است.
در اينجا قرآن دستور مي‌دهد: فرزند بايد با نهايت ادب و احترام با آنها رفتار كند؛ و در سعي حوائج آنها، مساعي جميلۀ خود را بكار بندد؛ و بالهاي فروتني و خضوع خود را آن هم نه از روي اجبار و إكراه، و نه از روي مصلحت انديشي و محافظه‌كاري، بلكه از روي محض صدق، و عين رحمت و رأفت، براي آنها پائين آورد، و علاوه بر تحمّل مشاقّ و ناملايماتي كه از ناحيۀ آنها مي‌رسد، بايد دربارۀ ايشان دعا كند؛ و از خداوند طلب رحمت بر آنها بنمايد.
ما در اينجا مي‌بنيم كه: عالي‌ترين دستور و وظيفه‌اي را كه در عين حال توأم با مجاهده و رياضت نفساني است؛ دربارۀ آنها، جزو تكاليف عملي انسان قرار داده است.