ترجمه و تبیین رسالة الحقوق
ترجمه و تبیین رسالة الحقوق
4و أمّا حَقُّ خَصمِک الّذِى تَدَّعِى علَیه: فإن کنتَ مُحِقًّا فى دَعواک، أجمَلْتَ مُعاملَتَهُ و لا تَجحَدْ حَقَّهُ؛ و إن کنتَ مُبطِلًا فى دَعواک، اتَّقَیتَ اللَه عَزَّوجَلّ و تُبتَ إلیهِ و تَرَکتَ الدَّعوَى.
«امّا حقّ آن مخاصمى که تو بر علیه او ادّعا دارى و از او مالى یا حقّى طلب دارى و او منکر است و پیش حاکم شرع مى‌روید براى فصل خصومت؛ حقّ آن خصمت که تو بر او ادّعائى دارى این است که: اگر تو در این دعوا مُحِقّى، با او به طور جمیل رفتار کن و با الفاظ زشت و زننده و بد با او رفتار مکن! و در مرافعه فقط ادّعاى حقّ خود را بکن و حقّ خود را بگیر و حقّ او را انکار مکن!و اگر تو در دعواى خود مُبطلى (دعوایت صحیح نیست)، در این صورت از خداى عزّوجلّ بپرهیز و توبه کن و ترک دعوا کن!»
حقّ مستشیر و مشیر، مستنصح و ناصح، کبیر و صغیر در کلام امام سجّاد علیه‌السّلام
و أمّا حَقُّ المُستَشِیر: إن عَلِمتَ لَهُ رَأیاً حَسَناً أشَرتَ علَیهِ، و إن لَم تَعلَم أرشَدتَهُ إلَى مَن یعلَمُ.
«حقّ آن کسى که در یک امرى از امور با تو مشورت مى‌کند این است که: اگر رأى خود را رأى خوبى مى‌بینى اشاره کن به او، و آنچه واقعاً فیما بَینک و بَین اللَه درباره او مى‌پسندى به او بگو؛ و اگر فکرت نمى‌رسد و صلاح او را نمى‌فهمى، او را ارشاد و هدایت کن به کسى که او مى‌داند، و نفهمیده و نسنجیده در مقابل استشاره او رأى نده!»
و حَقُّ المُشیرِ علیک: أن لا تَتَّهِمَهُ فیما لا یوافِقُک مِن رَأیهِ و إن وافَقَک حَمِدتَ اللَه عَزّوجَلّ.
«از کسى که مشورت مى‌کنى (تو مى‌شوى مستشیر و او مى‌شود مشیر، یعنى رأى دهنده) با کسى که مشورت مى‌کنى، حقّ آن کس بر تو (حقّ مشیر بر تو) این است که: در آن رأیى که مى‌دهد، اگر موافق رأى تو نبود او را متّهم نکنى و نگویى در این ارشاد و مشورتى که من با او کردم غرضى داشت و چنین رأیى داد؛ و اگر هم رأى تو با رأى او موافق بود حمد خدا را بجا مى‌آورى .»