فضائل و شهادت حضرت على اكبر عليه السّلام
فضائل و شهادت حضرت على اكبر عليه السّلام
4و پس از آن على روانه شد و حضرت به عمر بن سعد صیحه زد: مَالَک؟ قَطَعَ اللَه رَحِمَک، وَ لَا بَارَک اللَه لَک فِى أمْرِک، وَ سَلَّط عَلَیک مَنْ یذْبَحُک بَعْدِى عَلَى فِرَاشِک کمَا قَطَعْتَ رَحِمِى وَ لَم تَحْفَظْ قَرابَتِى مِنْ رَسُولِ اللَه صلى اللَه علیه و آله و سلم. ثُمَّ رَفَعَ صَوْتَهُ وَ تَلَا: ﴿إنَّ اللَه اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إبْرَاهِيمَ وَ آلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ. ذُرِّيةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَ اللَه سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾1و2.
«چکار مى کنى؟! خداوند رَحِم تو را قطع کند و در امورت هیچگاه امرى را برتومبارک نگرداند، و بر تو بگمارد پس از من کسى را که تو را در رختخوابت سر ببرد، همانطور که رحم مرا قطع کردى و پاس قرابت مرا با رسول خدا رعایت ننمودى! پس از آن صدایش را بلند کرد، و این آیه را تلاوت نمود: حقّاً خداوند برگزیده است آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر عالمیان، آنها ذرّیه‌اى هستند که بعضى از بعض دگرند (همگى از یک جنس هستند) و خداوند سمیع و علیم است.»
و از «أمالى» صدوق و «روضة الواعظین» ابن فَتَّال مستفاد مى‌گردد که: على اکبر پس از عبد اللَه بن مسلم بن عقیل به مبارزت بیرون رفت پس حسین علیه السّلام بگریست و گفت: اللَهمَّ کنْ أنْتَ الشَّهِیدَ عَلَیهِمْ فَقَدْ بَرَزَ إلَیهِمُ ابْنُ رَسُولِک وَ أشْبَهُ النَّاسِ وَجْهاً وَ سَمْتاً بِهِ!
«خداوندا تو شهید و شاهد باش بر این قوم که الآن به مبارزت آنان رفته است پسر پیامبرت، و شبیه‌ترین مردم به او از جهت چهره و سیما، و از جهت روش و منهاج و خوى و اخلاق!»
و محمد بن أبى طالب گوید: آن حضرت سبّابه سوى آسمان بلند کرد، (و در نسخه‌اى: محاسن روى دست گرفت). چنانکه شاعر گوید:
شه عُشّاق، خَلَّاقِ محاسن *** به کف بگرفت آن نیکو محاسن به آه و ناله گفت: اى داور من *** سوى میدان کین شد اکبر من - آیه ٣٣ و ٣٤ از سوره ٣: آل عمران.
- گفتار ما در اینجا از «ارشاد» مفید تا مطلب أخیر از «نفس المهموم» ص ١٨٨ و ص ١٨٩ و «دمع السّجوم» ص ١٥٩ تا ص ١٦١ مىباشد.