شهادت امیرالمومنین علیه السلام و وقائع مرتبط با آن
شهادت امیرالمومنین علیه السلام و وقائع مرتبط با آن
11سپس فرمود: ای مردم! هر كه مرا میشناسد كه میشناسد؛ و كسی كه مرا نمیشناسد پس من حسن بن علی هستم، و من فرزند پیغمبر خدایم، و من فرزند وصی رسول اللَه‌ام، و من فرزند بشارت دهندۀ به بهشت هستم، و من فرزند ترسانندۀ از عذاب خدا هستم، و من فرزند دعوت كنندۀ مردم بسوی خدا به اذن او هستم، و من فرزند چراغ تابناك و مشعل فروزان هدایتم، و من از اهل بیتی هستم كه جبرائیل در خانۀ ما هبوط میكند و از منزل ما از نزد ما صعود مینماید، و من از اهل بیتی هستم كه خداوند اراده كرده است هرگونه رجس و پلیدی را از آنان بردارد و آنها را به مقام طهارت مطلقه برساند، و من از اهل بیتی هستم كه خداوند مودّت آنها را بر هر مسلمانی واجب كرده است و خداوند تبارك و تعالی به پیامبرش چنین خطاب فرموده است: بگو من از شما هیچ مُزدی را نمیخواهم مگر مودّت به ذوی القُربای من، و كسیكه مرتكب حسنه‌ای گردد، ما نیكوئی را دربارۀ او زیاد میگردانیم؛ ارتكاب حسنه مودّت ما اهل بیت است.»
نظیر این استشهاد را نسبت به مقام طهارت، هَیتَمی در «مجمع الزّوآئد» از حضرت مجتبی علیه السّلام آورده است. 1 و در «غایة المرام» و «فرآئد السِّمْطین» و «ینابیع المودّة» نیز روایت كرده‌اند. 2
کشتن حضرت مجتبی علیه‌السلام ابن ملجم را
بعد از خطبه، حضرت مجتبی علیه السّلام یكسره به سراغ ابن ملجم آمدند؛ چون حضرت اُمّ كلثوم آن حضرت را سوگند داده بود كه بعد از شهادت پدرم، به آن خدائی كه عالم را خلق كرده است راضی نیستم یك ساعت در قتل ابن ملجم درنگ كنی.
امام فرمود: ای ابن ملجم! كه ترا وادار كرد كه دست به چنین كاری زدی؟
گفت: عهدی كه با خدا كرده بودم! حالا اگر مرا اجازه دهی به شام میروم و معاویه را هم میكشم و به نزد تو بر میگردم، اگر خواهی مرا قصاص كن و اگر خواهی عفو نما!
- «مجمع الزّوآئد» بابُ فضآئلِ أهلِ البیت، ج ٩، ص ١٧٢
- «غایة المرام» طبع سنگی، ص ٢٩٥، حدیث شانزدهم؛ و حَمْوینی در «فرآئد السّمطین» بنا به نقل «غایة المرام» ص ٢٩١، حدیث سی و پنجم؛ و «ینابیع المودّة» باب ٩٠، ص ٤٧٩ از حافظ جمال الدّین زَرَندی در نظم «دُرر السِّمطین» نقل كرده است.