مقاله پیش رو که برگرفته از آثار حضرت علامه آیة الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی و حضرت آیة الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدس الله سرهما میباشد، با رویکردی عرفانی به اثبات تشیع مولانا جلال الدین رومی رضوان الله علیه و عظمت کتاب مثنوی می پردازد. محوریت مطالب مقاله براساس تبیین این مسئله است که وصول به حقیقت توحید بدون ولایت اهل بیت علیهم السلام نه تنها ممکن نیست، بلکه اساساً شناخت و معرفت الهی از طریق شناخت و تبعیت از امام معصوم علیه السلام میسر میشود وعرفایی که به درجات بالایی از کمال و توحید رسیدهاند، در نهایت به این حقیقت دست یافتهاند، و آثار آنها نیز مؤید این مطلب است. برخی از مهم ترین مطالب مقاله عبارتند از: لزوم سرسپردگی به مقام ولایت برای وصول به توحید، معرفت خدا در گرو معرفت امام، عدم وصول به لقاء خدا بدون تبعیت از امام، تشیع، حقیقت عرفان و سلوک، وصول به توحید بدون اسلام و تشیع محال است، مولانا جلالالدین محمد بلخی شیعه خالص، اشعار مولانا در مدح اهل بیت و تبرّی از دشمنان ایشان، کلام بزرگان در مورد تشیع مولانا، عظمت کتاب مثنوی
مرتب سازی:
تشیع مولانا و عظمت کتاب مثنوی
42و در همین صفحه 198، از مجالس المؤمنینِ قاضی نور الله شوشتری نقل کرده است که قاضی او را از خُلّص شیعه آلمحمد شمرده است.
و در ص 200گوید:
و مِن جُملَةِ مَن تَعَرَّضَ لذکرِ الرَّجلِ أیضاً هو المُحدِّثُ النّیسابوریُّ فی دَرجِ رجالِه الکبیرِ، فقالَ: بعد التَّرجمَةِ له بعنوانِ محمد بنِ محمد بنِ الحسینِ المَولَی جلالِ الدّینِ البَلخیِّ الرّومیِّ نُزُلاً، کانَ مُحدِّثاً عالِماً عارِفاً رُمیَ بالتّصوّفِ؛ وَ قد أخرجنا مِن کلامِه المَنظومِ ما لا یُریبُ اللَبیبَ فی کونِه إمامیاًّ اثنا عشریّاً، وَ لکنَّه کان مُشاقیاً فی دَولةِ المُخالِفینَ. و قدِ استَوفَینا تحقیقَ مذهبِه فی کتاب میزانِ التّمییزِ فی العلمِ العزیزِ وَ لنَکتفِ هُنا بأبیاتٍ مِنه؛ قال فی المثنویّ:
هرچه گویم عشق از آن برتر بود *** عشق امیرالمؤمنین حیدر بود و قال:
تو به تاریکی علی را دیدهای *** لاجرم غیری بر او بگزیده ای و قال:
رومی نشد از سرّ علی کس آگاه *** زیراکه نشد کس آگه از سرِّ إله یک ممکن و این همه صفات واجب *** لا حَولَ و لا قُوّةَ إلاّ بِالله و منجملة مناظیمِ دیوانِه الّذی هُو سِوَی مثنویِّه المعروف، کما نقلَه بعضُهم و جَعَله دلیلاً علی کونِه من الشّیعةِ المُخلصینَ المُتدیّنینَ، قولُه:
هر آن کس را که مهر اهل بیت است *** وِرا نور ولایت در جبین است غلام حیدر است مولای رومی *** همین است و همین است و همین است و منها أیضاً:
آفتاب وجود اهل صفا *** آن امام امَم ولیّ خدا آن امامی که قائم است الحق *** زو زمین و زمان و أرض و سَما ذات او هست واجب العصمة *** او منزّه ز کفر و شرک و ریا عالم وحدت است مسکن او *** او برون از صفات ما و شما رهروان طالبند، او مطلوب *** عارفان صامت و علی گویا سرّ او دیده سید المُرسَل *** در شب قدر و در مقام دَنا از علی می شنید نطق علی *** بُد علی جز علی نبود آنجا ما همه ذرّه ایم و او خورشید *** ما همه قطره ایم و او دریا