اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

نمونه سوم: عملکرد امام حسین علیه السّلام با حضرت علی اکبر

 هر کسی که پیش سیدالشهدا علیه السّلام می‌آمد، حضرت اجازه نمی‌دادند تااینکه اصرار می‌کرد بالأخره اجازه می‌دادند. وقتی که حضرت علی اکبر می‌آیند اصلاً حضرت نمی‌گویند: [نرو] بلکه می‌گویند: برو. هیچ نمی‌گویند: حالا تو بمان، چرا در قضیّۀ حضرت علی اکبر این‌طور بوده؟ با اینکه شدت علاقه سیدالشهدا به حضرت علی اکبر خب مشخص است، و عباراتی که آن حضرت درباره حضرت علی اکبر دارد: «اللَهمّ اشْهَدْ عَلی هؤُلاءِ الْقَوْمِ، فَقَدْ بَرَزَ إِلَیْهِمْ غُلامٌ اَشْبَهُ النّاسِ خَلْقًا وَ خُلْقًا وَ مَنْطِقًا بِرَسُولِکَ محمد (صلّی اللَه علَیه و آله) کُنّا إِذَا اشْتَقْنا إِلی نَبِیِّکَ نَظَرْنا إِلی وَجْهِهِ؛ ¹ خدایا تو شاهد باش که جوانی به‌سوی اینها رفته که از همۀ افراد به پیغمبر تو از نظر خُلق و خَلق و منطق و اینها نزدیکتر بود و هر وقت ما میل دیدار پیغمبر پیدا می‌کردیم به این جوان نگاه می‌کردیم.»

 خب مثل این حضرت علی اکبر در روی زمین چند تا پیدا می‌شدند که حالا حضرت علی اکبر یکی از آنها باشد؟! یک نفر و آن همان حضرت علی اکبر بود. ولی وقتی که می‌آید برای اذن میدان، حضرت فورا می‌گویند: «بفرمایید می‌خواهی بروی، برو.» چرا راجع به حضرت علی اکبر نگفتند: حالا صبر کن یک ساعت دیگر، حالا دیر نمی‌شود؟! این چه قضیه‌ای بوده؟ تا حالا ما به این مطلب فکر کرده‌ایم؟! دراین نکته‌ها هست که باید به آنها برسیم!

 حضرت حتی راجع به حضرت ابوالفضل این کار را نکردند، حتی راجع به حضرت قاسم که چه بسیار اصرارهایی کرد، این کار را نکردند؟! و همین‌طور بقیّه از برادرانشان و همین‌طور حتی از افراد دیگر.²

امام حسین علیه السّلام خود و همۀ عزیزانش را برای هدایت مردم فدا کرد

 در یک عبارت ایشان (علامه طهرانی) می‌فرمایند: «امام حسین حضرت علیّ اکبرش علیهما السّلام را داد برای اینکه امروز دست من و شما را بگیرد!»

 حضرت علی اکبر تالی‌تلو امام است. یعنی اگر امامت به حضرت سجاد نمی‌رسید به حضرت علی اکبر رسیده بود، مثل امام است. آن‌وقت ایشان می‌فرمایند: «امام حسین علیه السّلام حاضر بشود که حضرت علی اکبر را بدهد برای‌اینکه امروز دست من و شما را بگیرد.» این اصلاً یعنی چه؟! آخر مگر حضرت علی اکبر نعوذ باللَه، نعوذباللَه یک آدم معمولی است؟ ـ حالا می‌خواستم تعبیری بیاورم ـ مگر یک آدم معمولی است؟! مگر یک آخوند معمولی است؟! مگر آدمی‌است که فقط ریش دارد و عمامه به سر او است؟! آقا این امام است! فقط عنوان امامت را ندارد. حضرت علی اکبر سلام اللَه علیه چنین کسی بودند؛ یعنی همان حیثیّتی که می‌تواند همۀ ماسوی‌اللَه را را ارتزاق کند، منتها این جنبه به برادرش رسیده، یک‌هم‌چنین شخصیتی، چنین کسی را ایشان (علامه طهرانی) می‌فرمایند: «حضرت امام حسین علیه السّلام همه چیز خود را فدا کرده.»