اهداف برگزاری مجالس عزای سیدالشهدا علیه السّلام

ماه محرم بهترین فرصت برای حسابرسی از نفس و بررسی احوال آن

 خداوند همۀ ما را متوجّه کند و بتوانیم از این ایّام مبارکه و ایّام مخصوصه، حظّ کافی و نصیب أوفی را ببریم، و بدانیم که این سالی که از ما گذشت، از آن ایّام به این ایّام، از آن محرّم به این محرّم، از آن مجالس و محافل که در سال گذشته در همین موقع ما می‌رفتیم و شرکت می‌کردیم و الآن دوباره ما را به شرکت در آن مجالس دعوت می‌کنند، چقدر ما توانستیم جلو بیاییم؟! چقدر خداوند توفیق داد که ما در این زمینه حرکت کنیم؟! چقدر خودمان را به زهیر و عابس و حبیب و امثال‌ذلک نزدیک کردیم؟! به حرّ بن یزید ریاحی که حضرت در مورد ایشان فرمود: «أَنْتَ الْحُرُّ کَما سَمَّتْکَ أُمُّکَ وَ...»¹ چقدر خودمان را به این مکتب نزدیک کردیم؟ در این مدت چقدر خودمان را به مرام حرّ نزدیک کردیم؟! چقدر خودمان را به روش و ممشای او نزدیک کردیم؟! چقدر او را در دل خود می‌یابیم و وقتی به قلب و نفس خود مراجعه می‌کنیم، آیا آنها را یا افراد دیگری را در قلب خود مشاهده می‌کنیم؟! چه کسانی را در قلب خود می‌بینیم؟ خیلی مسئله مهم است!

 انسان یک وقتی می‌بیند؛ عجب، علاقه‌اش به یک فرد زیاد است، خودش را به او نزدیک می‌بیند! بعد از مدتی که می‌گذرد می‌بیند عجب کم شد و گاه‌گاهی باید یادش کند، این‌طور نیست که خودش بیاید. اصلاً بعد از یک مدت نمی‌خواهد بیاید! آن وقت همزمان با این نیامدن، می‌بیند به یک عدۀ دیگر علاقه پیدا می‌کند. این قضیّه چرا انجام می‌شود؟ به این فکر کرده‌اید؟! این که کم شد، چرا کم می‌شود؟ و چرا به آن جریان و فرد و اشخاص دیگر تمایل پیدا می‌کند؟! گوشی تلفن را برمی‌دارد: یک تلفن به او بزنم، حالش را بپرسم! چرا این نبوده الآن شده؟! عین این جریان، جریان کربلاست! ببینید ما چقدر اینها را یاد می‌کنیم؟ چقدر حضرت علی اکبر را یاد می‌کنیم؟! چقدر حضرت اباالفضل را یاد می‌کنیم؟!²