آداب مجالس عزاداری سیدالشهدا علیه السّلام

 ناگفته نماند: آنچه را که دربارۀ خطبا و اهل منبر مذکور شد، دربارۀ ذاکرین و مداحان نیز ساری و جاری است.

ز: پرهیز از تکرار مکررات و تعریف و تمجید از بانی

 منبری پس از ذاکر، به تبیین مبانی مکتب تشیّع بپردازد و از بیان حواشی و اموری که خارج از محطّ بحث و تبیین است، دوری گزیند؛ مردم تشنۀ معارف اهل‌بیت می‌باشند و از تکرار مکرّرات خسته شده‌اند. مردم پس از استماع سخنان خطیب باید احساس کنند به درک بهتر و انکشاف حقایق بیشتری دسترسی پیدا کرده‌اند.

 در این مجالس باید صرفاً به بیان معارف و اهداف امام علیه السّلام و مطالبی بر محوریّت آن حضرت پرداخته شود، و از ذکر و تعریف و تمجید بانی [مجلس] احتراز گردد.

ح: بیان سخنان سیدالشهدا و ظرائف آن و قرائت مقتل

 صحبت‌هایی و مطالبی که در مجلس عزا مطرح می‌شود باید فقراتی باشد که از سیّدالشهّدا علیه السّلام [به ما] رسیده است و روی آن فقرات صحبت شود، باید مقتل خوانده شود، ریزه کاری‌هایی که در تاریخ از حرکت سیّدالشّهدا و اصحاب وجود داشته، بایستی که آن ریزه‌کاریها بیان شود تا اینکه بالأخره ما بفهمیم که چه‌کار باید بکنیم! و با همین آموزه‌ها روش خود را ترسیم کنیم. بالأخره باید از یک‌جا یاد بگیریم دیگر، بالأخره باید یک آموزگار و معلمی داشته باشیم و برای ما کدام معلم بهتر از جریان کربلا است؟! کدام آموزگار بهتر از سخنان حضرت و اصحاب است؟!

ط: پرهیز از مصلحت‌اندیشی

 منبری باید بداند همین‌که بر روی منبر قرار می‌گیرد، در جایگاه رسول خدا و ائمه هدی سلام اللَه علیهم قرار می‌گیرد و فقط باید به آنان فکر کند و هیچ فرد و شخصیّت دیگری را در نظر نیاورد، و بداند باید در روز قیامت به صاحب شریعت و والی امر، حضرت حجّة بن الحسن ـ ارواحنا فداه ـ پاسخ‌گو باشد؛ پس زنهار زنهار که شخصیّت دیگری را (هرکه می‌خواهد باشد) در این موقف بگنجاند و در راستای ترویج و تبلیغ او سخنی بر زبان براند!