اعمال ماه شعبان و اهمیت آن

 «و أنِر أبصارَ قلوبِنا بِضياءِ نَظَرِها إليك؛ چشمِ دلِ ما را به‌واسطۀ آن روشنايىِ ديدار، باز كن!»

 [یعنی] وقتى اين چشمِ دل ما به تو نظر می‌کند، باز شود؛ [در این صورت] تو را فقط می‌بیند و تو را مؤثر مى‌بيند، و تو را همه‌چيز مى‌بيند و تو را مسبِّب‌الأسباب می‌بیند و همۀ عالم را از وجود تو می‌بیند و تو را در همۀ امور سارى و جارى می‌بیند.

 اگر ما كمى به اين مسائل معرفت داشتيم قضايا چه می‌شد؟! آن‌ وقت اين حرفها را می‌زدیم؟! اين كارها را می‌کردیم؟! آيا دیده‌ایم يكى از اين حرف‌هایی را که همه‌جا مثل نقل و نبات می‌زنند، بزرگان بزنند؟!

 «حتّیٰ تَخرِقَ أبصارُ القلوبِ حُجُبَ النّورِ؛ تا اینکه نه‌تنها از حجاب‌های كثرت و مردم ظلمانى و عالَمِ دَنىّ و دنيا و شهوات و هواها و هوس‌ها [عبور کنیم، بلکه] از عوالم نورانى و عوالم معنا رد بشويم. [در] حجاب‌های نور و عوالم و كثراتى كه مربوط به حقایق عوالم ربوبى است، و در نعمات تو را كه در آن عوالم می‌بینیم [نیز] متوقف نشويم، [بلکه] از ماسواى تو هم كه آنها ظهور آثار جمال و جلال تو هستند، بگذريم.»

 مرحوم علامۀ طهرانی از قول مرحوم حدّاد رضوان‌اللَه‌عليهما می‌فرمودند:

گاهى از اوقات اتفاق می‌افتد كه مرا از عوالمى عبور می‌دهند كه تا بخواهم ببينم در آن عوالم چه خبر بوده و چه مسائلی بوده است، می‌بینم مرا از عوالم دیگری عبور داده‌اند و عوالم ديگرى را رد کرده‌ام و عالم قبلی اصلاً رفته است!

می‌دانید چه مسائلى؟! همین‌قدر بگويم نسبتِ يكى از آن عوالم به عالم ماده با تمام [بزرگى‌ای‌] كه دارد، نسبتِ یک قطره به درياست. ديگر چه بگويم؟! آن عالم هم به نسبت عالم بالاتر خود همين‌طور.

 اين‌ها حجاب‌های نورانى است که بايد از آن عبور کند و نبايد بماند. [گرچه] همۀ اینها در نفس قرار دارد و بعداً يكى‌يكى به سراغ آنها می‌آید، [اما] فعلاً بايد عبور کند. از آثار و خصوصیات جمالیۀ پروردگار و نعمت‌های عوالم دیگر که عوالم مثال و ملکوت و اینهاست بايد عبور کند.