اعمال ماه شعبان و اهمیت آن

 مهم‌ترين قضيه در شب نیمۀ‌شعبان اين است كه ظهورِ «ولايت كليۀ الهيۀ حَىّ» در آن شب اتفاق می‌افتد و به‌واسطۀ نفس قدسىِ آن حضرت، بركات بر همۀ عوالم سارى و جارى می‌شود. شبى است كه مقام ولايتِ حقّه و حىّ در عالَمِ وجود، ظهورِ ناسوتى پيدا كرده و به‌واسطۀ اين، آن تجلّیِ اعظمِ پروردگار تحقق خارجى پيدا كرده است.

لذا مناسب است كه رفقا مجتمعاً يا غيرمجتمعاً شب نيمه را احيا بدارند؛ و خلاصه شب، شبِ مهمى است بايد خيلى غنيمت شمرد و انسان به صحبت و مطالب عادى نگذراند.¹

شرح برخی از فقرات مناجات شعبانیه

 [امیرالمؤمنین علیه‌السلام در مناجات شعبانیه به خداوند عرضه می‌دارد:] «إلهى هَب لى كَمالَ الإنقِطاعِ إليك؛ خدايا كمالِ انقطاع را نصيب من كن»؛ يعنى من از همه‌چيز ببُرم: فكرم، عقلم، نفْسم، تعلقاتم، همۀ اینها قطع شود و فقط يك تعلق بماند و آن تعلق رسيدن به توست. «إنقَطَعَ إليه» يعنى به آن رسيد، از همه‌جا بُريد و به اين نقطه وصل شد. اين را مى‌گويند «انقطاع». [پس معنای عبارت این است:] خدايا، اتصال به تو و انقطاع از خلق را نصيب من كن و به من بچشان و به من ببخش؛ كه اين خودش هم بخششِ از ناحیۀ توست و من به‌واسطۀ فيضِ اين بخشش است كه می‌توانم به تو منقطع بشوم.

 خيلى عجيب است! انسان وقتى چنین حالاتى به او دست می‌دهد ـ البته يك ذره‌ای! [و الّا] كجا آنچه را بزرگان ادراك می‌کرده‌اند، ما می‌فهمیم؟! ـ تازه می‌فهمد عجب! تازه كلمات بزرگان را يك مقدارى ـ بفهمى‌نفهمى! ـ یک‌خرده می‌تواند تجزيه و تحليل كند. تازه مقداری می‌تواند روی دعاى ابی‌حمزۀ حضرت سجّاد فكر كند. تازه مقداری می‌تواند روی مناجات شعبانيه تأمل كند. تازه دعاى عرفه حضرت سيدالشهداء را مى‌تواند بخواند. ببيند حضرت كه اين دعا را مى‌خواند و مثل ابر بهار گريه مى‌كرد، براى چه بوده! آيا اين گریه‌ها همه مصنوعى بوده؟! می‌خواسته‌اند به ما ياد بدهند؟! براى چه حضرت همین‌طور می‌خوانَد و متحوّل و منقلب می‌شود؟!